برپایی آیین تجلیل از دکتر حبیب الله آیت اللهی
چهرهی ماندگار هنرهای تجسمی
به مناسبت رونمایی از سه کتاب جدید دکتر حبیب الله آیت اللهی، طی مراسمی از چندین دهه جهاد علمی و عملی ايشان تجلیل مي شود. مراسم ياد شده با حضور مسئولین استانی، اساتید دانشگاهها، دانشجویان و هنرمندان روز شنبه پانزدهم اسفند ساعت 16 در تالار اجتماعات سازمان اسناد و کتابخانه ملی فارس ، برگزار مي گردد.
در این برنامه دکتر آیت اللهی دربارهی این مجموعه آثار تالیفی ، و بیان موضوعاتی در رابطه با هنر معاصر ایران و آیندهی پیش روی آن ، به سخنراني میپردازد. این مجموعه مقالات با عنوان «مجموعه نوشتارهایی در هنر» که در هشت مجلد به چاپ خواهد رسید و هم اکنون از سه جلد آن رو نمایی خواهد شد، اطلاعات و مفاهیم کاملی از هنر را در اختیار مخاطب قرار میدهد و نتیجهی سالها علم اندوزی و تجارب هنری ایشان در عرصههای مختلف هنر است که به نسل جوان ایران تقدیم شده است.
در زیر به مختصری از شرح حال دکتر حبیب الله آیت اللهی جهت آشنایی هرچه بیشتر اساتید و دانشجویان با این استاد اشاره مي گردد.
حبيبالله آيتاللهي در 16 اسفند 1313 متولد شد. پدرش آيتالله حاج شيخ محمد جواد آيتاللهي و پدر بزرگش آيتالله حاج ميرزا عبدالباقي آيتاللهي و مادرش دختر آيتالله حاج سيد عبدالحسين لاري است.
پنج ساله بود كه به مكتب رفت تحصيلات ابتدايي را در دبستاني در شيراز و دورهي متوسطه را در دبيرستانهاي حيات و حاج قوام این شهر سپري كرد. از كودكي به ادبيات و به خصوص نقاشي علاقهمند بود، از اين رو براي تحصيلات دورهی عالي وارد دانشكدهي هنرهاي زيبا دانشگاه تهران شد و در سال 1338 با كسب مقام دانشجوي ممتاز از تحصيل فراغت يافت. آيتاللهي كه مشمول قانون اعزام دانشجويان رتبه اول به خارج از كشور بود، راهي فرانسه شد و سه سال در آتليههاي لوگو و اوژم به كسب هنر پرداخت.
سپس به مدرسه عالي هنرهاي زيباي پاريس رفت در آنجا شيوههاي تازه نقاشي و نيز نقاشي ديواري را فرا گرفت پس از آن به مدرسة عالي هنرهاي تزئيني پاريس راه يافت و در رشته آذينگري، معماري داخلي، نقاشي ديواري جديد، پيكرهسازي و طراحي صنعتي تخصص گرفت. به موازات آن در دانشگاه سوربن به تحصيل پرداخت و در سال 1349 در رشته تاريخ هنر تحليلي و تطبيقي به گرفتن درجه دكتري توفيق يافت. عنوان پاياننامهي دكتري او مقايسه عناصر هنر ايراني پيش از اسلام و پس از اسلام است. سپس به ايران بازگشت و در سمت استاديار در دانشكدهي هنرهاي زيباي دانشگاه تهران به تدريس هنرهاي تجسمي پرداخت. در سال 1351 در مدرسه عالي ساختمان، رشته معماري داخلي را تأسيس كرد كه اداره آن نيز با خود وي بود. در سال 1354 با گرفتن فرصت مطالعاتي بار ديگر عازم فرانسه شد و دورهي كارشناسي ارشد زيباييشناسي و دانش هنر و دورة دكتري هنرهاي تجسمي علمي و عملي را با موفقيت گذراند و در همان مدت در رشته شهرسازي نيز آموزش يافت و به گرفتن درجهاي معادل دكتري در آن رشته نايل گرديد. در سال 1356 شش ماه در دانشگاه سوربن به تدريس هنرهاي اسلامي پرداخت.
پس از پيروزي انقلاب اسلامي به ايران بازگشت و سرپرستي گروه برنامهريزي هنر و گروه ترجمه و تأليف كتابهاي هنري و نيز رياست دانشكده هنرهاي زيبا را به عهده گرفت. همچنين به عضويت شوراي عالي علوم انساني ستاد انقلاب فرهنگي برگزيده شد. آيتاللهي تدريس خود را در دانشگاه هايي چون تهران، الزهرا، آزاد اسلامي، شاهد، تربيت مدرس، صدا و سيما و دانشگاه هنر ادامه داده است. او در سالهاي تصدي خود موفق شد رشته هنر دانشكده معماري و هنر يزد و نيز دانشكده هنر زاهدان را بنياد نهد. آيتاللهي مؤسس دانشكده هنر دانشگاه شاهد و تدوينكننده برنامههاي آن دانشگاه بود. او از مؤسسان موزهي هنرهاي سنتي سازمان صنايع دستي است و با موزه هنرهاي معاصر در ارزيابي آثار هنري خارجي همكاري دارد.